موقعيت جغرافيايي و مرزهاي استان
تعداد شهرستانها ، آباديها و دهستانها
مساحت استان
اقليم آب و هوا
عوارض مهم طبيعي
تعداد جمعيت و خانوار
نسبت جنسي سهم گروه هاي عمده سني و درصد سکونت شهرستاني
جمعيت فعال
جمعيت شاغل به تفکيک بخش هاي اقتصادي
جمعيت بيکار و نرخ بيکاري
تعداد بخش ،آبادي ومساحت استان

موقعيت جغرافيايي و مرزهاي استان
استان چهار محال و بختياري معروف به بام ايران سرزميني مرتفع در قلمرو مرکزي ايران و در ميان رشته کوههاي زاگرس قرار گرفته است . وسعت استان حدود 16533 کيلومتر مربع و از شمال به استان اصفهان ( شهرستان فريدن )از جنوب به استان کهکلويه و بوير احمد(بوير احمد سفلي)، از غرب به استانهاي لرستان و خوزستان ( شهرهاي ايذه و مسجد سليمان ) و از شرق به استان اصفهان (شهرستانهاي نجف آباد ، شهرضا ، سميرم و لنجان ) محدود ميشود . بخش وسيعي از استان را سلسله جبال زاگرس از شمال غربي به طرف جنوب شرقي پوشانده است و بخش ديگر اين استان را جلگه هايي تشکيل ميدهد که شامل مزارع سبز و خرم و باغهاي نسبتا وسيع است . قسمت کوهستاني آن را ارتفاعات متعددي تشکيل ميدهند که مهمترين آنها زرد کوه است که بلند ترين قله آن حدود4200 متر از سطح دريا ارتفاع دارد . عرض جغرافيايي استان در جنوبي ترين منطقه 31 درجه و 4 دقيقه در شمالي ترين منطقه 42 درجه و 4 دقيقه و طول جغرافيايي آن در غربي ترين منطقه 49 درجه و 39 دقيقه در شرقي ترين منطقه 51 درجه و 21 دقيقه است .
تعداد شهرستانها ، آباديها و دهستانها
بر اساس آخرين تقسيمات سياسي تا پايان 1382 استان شامل 6 شهرستان 26 شهر 17 بخش 39 دهستان 915 آبادي مسکوني بوده است . در آخرين تقسيمات سياسي شهرستان کوهرنگ به مرکزيت چلگرد به شهرستانهاي استان افزوده شده است.
مساحت استان
مساحت اسان چهار محال وبختياري معادل 16533 کيلومتر مربع است که تقريبا يک درصد از کل مساحت کشور را شامل ميشود . از نظر وسعت شهرستاني شهرستان کوهرنگ با مساحتي حدود 3825 کيلومتر مربع بيشترين وسعت و شهرستان فارسان با 563 کيلومتر مربع کمترين وسعت از مساحت استان را به خود اختصاص داده است.
اقليم آب و هوا
استان چهار محال و بختياري يکي از مرتفع ترين مناطق کشور ميباشد و به همين دليل جزء نقاط سردسير و پر بارش کشور نيز محسوب ميگردد . اين منطقه به دليل تنوع آب و هوايي نواحي موجود و تغييرات بسيار زياد ارتفاع در قلمرو استان از شرايط اقليمي متنوع برخوردار ميباشد . ميانگين دما در ارتفاعات شمال غربي به 5/3 درجه و در ناحيه پست جنوبي به 5/18 درجه سا نتي گراد ميرسد . ميانگين بارش سالانه از 1600 ميلي متر در پر بارش ترين نقاط و 289 ميلي متر در کم بارش ترين قسمتها متغير است . بر اساس روش تقسيم بندي جديد و پيشنهاد شده براي کشور منطقه چهار محال و بختياري تا ارتفاع 3000 متري به سه اقليم کوهرنگ ، شهرکرد ، و لردگان ، تقسيم گرديده است . اساس اين تقسيم بندي سه شاخص رطوبت گرما و سرما ميباشد
عوارض مهم طبيعي(درياچه ،رودخانه وتالاب)
-کوهها
در منطقه چهار محال و بختياري 16 قله مهم با ارتفاع بيش از 3500 متر وجود دارد . مرتفع ترين اين قلل زرد کوه است که بالغ بر 4200 متر ارتفاع دارد . از مهمترين کوههاي استان ميتوان به زرد کوه فيله کوه، تخت شاه زري ،کوه سالدوران ، کوه سوخته ، شاه شهيدان ، پره هاي دالانک و سبز کوه اشاره کرد.
-رودخانه ها و چشمه ها
چشمه هاي ديمه ، پير غار ، سرو اب ، سرخون ، برم ، سندگان ، دره عشق سياه سرد ، و مادر و دختر چشمه سارهاي مهم استان محسوب ميشود .
قريب به 20 رودخانه همراه با شبکه هاي گسترده نهر ها و دو رودخانه کارون و زاينده رود را تشکيل ميدهند . رودخانه هاي مهم استان عبارتند از :
کارون ، کيار ، آق بلاغ ، ونک ، سبز کوه ، خان ميرزا ،لردگان ، بازفت ، آب کوهرنگ ، آب کري ، آب جونقان ، آب جهان بين ، آب دره کل ، زاينده رود ، صمصامي ، منج و سر د آب
–تالابها
تالابهاي استان از جاذبه هاي با ارزش طبيعي و منحصر به فرد اين سرزمين به شمار مي آيد و داراي اهميت سياحتي زيادي ميباشند. از مهمترين تالابهاي استان ميتوان به تالاب سولگان ، تالاب چغاخور ، و تالاب گندمان و آلوني اشاره کرد.
تعداد جمعيت و خانوار
آخرين بر آوردهاي جمعتي حاکي از آن است که جمعيت ساکن استان در سال 1380 با توجه به نرخ رشد سالهاي 1365و1375 حدود 837584 نفر ميباشد . که نسبت به سال 1375 حدود 77674 نفر و نسبت به يک سال قبل از 15609 نفر افزايش نشان ميدهد . بر آورد خانورهاي معمولي ساکن از نظر توزيع نشان ميدهد که 4/51 در صد در نقاط شهري و6/48 در نقاط روستايي سکونت دارند . همچنين ميانگين بعد خانوار در سال مورد مطالعه در استان 2/5 ميباشد . اين توزيع براي خانوارهاي شهري 1/5 نفر و براي خانوارهاي روستايي 4/2 نفر ميباشد .
نسبت جنسي سهم گروه هاي عمده سني و درصد سکونت شهرستاني
نسبت جنسي در استان معادل 101 نفر ميباشد و سهم گروههاي عمده سني از کل جمعيت به ترتيب 368284 نفر و 35091 نفر ميباشد . اين توزيع نشان ميدهد که جمعيت 44 در صد از کل جمعيت استان را به خود اختصاص داده است . هم چنين شهرستان شهرکرد با 5/44 در صد از کل جممعيت بيشترين سهم و شهرستانهاي جديد التاسيس کوهرنگ با 3/3 درصد کمترين سهم از جمعيت استان را به خود اختصاص داده اند
جمعيت فعال
بر اساس نتايج سر شماري عمومي نفوس و مسکن سال 1365 جمعيت ده ساله و بيشتر فعال استان حدود 552218 بوده است . که از اين تعداد 200391 جمعيت فعا ل و 345634 نفر جمعيت غير فعال و 345634 نفر جمعيت غير فعال اقتصادي و حدود 6193 نفر اظهار نشده ذکر گرديده است.
جمعيت شاغل به تفکيک بخش هاي اقتصادي
نتايج سر شماري عمومي نفوس و مسکن 1375 حاکي از آن است 184719 نفر شاغل در استان وحود داشته است که توزيع آن برقرار ذيل ميباشد :
_ بخش کشاورزي 40578 نفر
_ بخش صنعت و معدن 39267 نفر
_ بخش آب برق گاز و ساختمان 43506 نفر
_ بخش خدمات 58494 نفر
جمعيت بيکار و نرخ بيکاري
_ اطلاعات سرشماري عمومي نفوس و مسکن سال 1375
بر اساس سرشماري عمومي نفوس عمومي و مسکن سال 1375 جمعيت بيکار استان 15672 نفر عنوان شده است .
_ نتايج طرح آمار گيري مرکز آمار ايران در سال 1381
استان چهار محال و بختياري يکي از مرتفع ترين مناطق کشور ميباشد و به همين دليل جزء نقاط سردسير و پر بارش کشور نيز محسوب ميگردد . اين منطقه به دليل تنوع آب و هوايي نواحي موجود وتغييرات بسيار زياد ارتفاع در قلمرو استان از شرايط اقليمي متنوع برخوردار ميباشد . ميانگين دما در ارتفاعات شمال غربي به 5/3 درجه و در ناحيه پست جنوبي به 5/18 درجه سا نتي گراد ميرسد . ميانگين بارش سالانه از 1600 ميلي متر در پر بارش ترين نقاط و 289 ميلي متر در کم بارش ترين قسمتها متغير است . بر اساس روش تقسيم بندي جديد و پيشنهاد شده براي کشور منطقه چهار محال و بختياري تا ارتفاع 3000 متري به سه اقليم کوهرنگ ، شهرکرد ، و لردگان ، تقسيم گرديده است . اساس اين تقسيم بندي سه شاخص رطوبت گرما و سرما ميباشدمرکز آمار اطلاعات ايران طي سال 1381طرح امار گيري نرخ بيکاري در استاناي کشور به تفکيک فصول مختلف را به مرحله اجراء گذاشته است . نتايج تطبيقي شاخص بيکاري آمار گيري مذکور حداکثر از اين است که نرخ بيکاري جمعيت 10 ساله و بيشتر استان در فصول مختلف سال 1381 به ترتيب در فصل بهار61/9 درصد فصل تابستان1/6 در صد فصل پاييز 12 درصد و فصل زمستان 16 در صد بوده است که در تمامي فصول سال از شاخص مشابه در سطح کل کشور کمتر است . بيشترين نرخ بيکاري در بين استانهاي کشور با 77/24 در صد به استان سيستان و بلوچستان و کمترين آن با07/7 در صد به استان آذربايجان شرقي اختصاص داشته است . شايان ذکر است استان چهار محال و بختياري در فصل تابستان با نرخي معادل01/6کمترين نرخ بيکاري را به خود اختصاص داده است . نتايج جمعبندي طرح آمارگيري نرخ بيکاري استانهاي کشور بيانگر اين است که استان چهار محال و بختياري رتبه دهم را در سال مورد نظر دارا بوده است که به نوعي بيانگر وضعيت مطلوب استان در مقايسه با بسياري از استانهاي کشور ميباشد.